Spring naar content

Ruimte voor ontwikkeling

27 september, 2021

Wat speelt er?

‘Och dokter, ik heb toch zo’n last van mijn knie.’ ‘En kijk eens naar Puck, want die heeft volgens mij pijn aan haar elleboog.’ ‘Pak je nu een grote pleister of een kleine?’ Van de week observeerde ik een spelmoment op de groep, waarin een aantal peuters helemaal opging in ziekenhuisje spelen. De pedagogisch medewerker zat er een tijdje bij. Gewoon om te kijken. Wat doen de kinderen? Wat houdt ze bezig? In welke fase van hun ontwikkeling zitten ze? Daar haakte ze vervolgens op aan. In dit geval door aan lichaamsbewustzijn te werken – waar zit je knie eigenlijk? Of door een kind erbij te betrekken dat nog niet meedeed aan het spel. En ze zag nog een gaatje om met begrippen als groot en klein te oefenen. Als pedagoog word ik hier blij van.

Want als we het bij Kober over ruimte voor ontwikkeling hebben, bedoel ik precies dit. Dus niet van uur tot uur een activiteit organiseren. Of kinderen aan de tekentafel zetten omdat het ‘tijd’ is dat ze de kleuren leren kennen en de fijne motoriek oefenen. Nee, aansluiten bij de interesses van kinderen. Zijn ze niet weg te slaan uit de poppenhoek? Oké, welke kleur heeft die jurk? Pak maar de rode deken. Probeer de knoopjes eens dicht te doen.

Willen kinderen op de bso slijm maken? Da’s een mooie gelegenheid om te oefenen met plannen, rekenen en samenwerken. Zo stimuleren we op een heel natuurlijke manier de ontwikkeling van kinderen.

Of het makkelijk is om in te spelen op de belevingswereld van kinderen en hun spel te verrijken? De slimme inrichting op de groep helpt ons daarbij. Denk aan de multi-functionele huisjes, die zijn zó om te turnen in bijvoorbeeld een ziekenhuis of een wasstraat. Speelgoed wordt aantrekkelijk gepresenteerd en ligt klaar voor de grijp. Verder vraagt het om creativiteit en flexibiliteit van de pedagogisch medewerkers. Je moet goed kijken, volgen, en in proberen te voegen zonder het over te nemen. Én los durven laten. Want ruimte voor ontwikkeling betekent ook dat je kinderen de vrijheid geeft om hun nieuwsgierigheid te volgen, grenzen te verkennen en fouten te maken.

Dat is soms best ingewikkeld. Dat zie ik mijn werk als pedagoog, maar ook in mijn rol als moeder. Zelf houd ik mijn hart vast als mijn kinderen hoog in het klimrek zitten. En ik sta niet altijd te springen als ze thuis een hut willen bouwen en de boel op z’n kop zetten. Tegelijkertijd weet ik door mijn werk: dít is hoe ze leren en groeien. En zelfs van opruimen kun je een speels leermoment maken. Al moet ik die twee van mij nog daarvoor zien te interesseren…

Nikita Hermans is pedagoog bij Kober kinderopvang. Samen met haar collega’s vertaalt ze de pedagogische visie van Kober naar de dagelijkse praktijk. ‘Ruimte voor ontwikkeling’ is een van de 6 principes van de pedagogische visie. Heb je vragen over de pedagogische visie? Stuur een mail naar pedagogiek@kober.nl. Wil je weten hoe je thuis ruimte geeft aan de ontwikkeling van je kind? De pedagogisch medewerkers op de groep helpen je graag verder.